PEDAGOGIKA MONTESSORI

HISTORIA MARII MONTESSORI

Maria Montessori (1870-1952) – z pochodzenia Włoszka, wszechstronnie wykształcona.
Interesowała się naukami matematycznymi, przyrodniczym i antropologią. Jako pierwsza kobieta we Włoszech studiowała medycynę, była lekarzem psychiatrą, psychologiem, pedagogiem.
Maria Montessori posiadała niezwykłą umiejętność obserwowania dzieci, odkryła zaskakujące fenomeny ujawniające się w dzieciach wychowywanych w atmosferze wolności i swobody, w odpowiednio przygotowanym otoczeniu. W oparciu o obserwacje i doświadczenia zdobyte w ciągu swojej długoletniej pracy stworzyła nowatorską koncepcje rozwoju i wychowania dziecka. Efektem jej pracy był także stale wzbogacany zestaw pomocy, zwany materiałem rozwojowym.

KONCEPCJA MARII MONTESSORI

Opiera się na założeniu, iż każdy człowiek w momencie narodzin otrzymuje trzy „dary”:

  • Sposób poznawania świata – występujący u dziecka w okresie od urodzenia do 3 roku życia, w którym dziecko zapamiętuje wszystko, co się wokół niego dzieje. Nigdy więcej w życiu człowiek nie może uczyć się tak łatwo, owocnie i bez strat jak w tym czasie.
  • Ze stanu nieświadomości dziecko buduje już świadomie swoją osobowość. Zaczyna świadomie rozpoznawać, nazywać, klasyfikować, porównywać i tworzyć pojęcia. Jest gotowe do najpełniejszego rozwoju np. mowy. Ta gotowość to tzw. wrażliwe fazy. Wrażliwa faza u każdego dziecka pojawia się w zupełnie innym czasie i w odpowiedzi na innego rodzaju bodźce, zatem każde dziecko powinno uczyć się indywidualnie, pod mądrym kierownictwem nauczyciela.
  • Wrodzone zdolności do samorozwoju poprzez aktywność.

Aby w pełni zrozumieć koncepcję Marii Montessori, nie można zapomnieć o:

  • grupie różnowiekowej – w zajęciach wspólnie uczestniczą dzieci w różnym wieku. Pomaga to w kształtowaniu postaw społecznych, dzieci uczą się wzajemnej pomocy i współpracy. Wymieszana wiekowo grupa przypomina naturalną grupę, np. rodzinę, każdy jest potrzebny, bez względu na wiek i zainteresowania. Dzieci starsze pomagając młodszym, w pewien sposób przejmują postawy rodzicielskie. Dzieci mogą przebywać ze starszym bratem lub młodszą siostrą, czują się bezpiecznie, są otoczone miłością.
  • wolnym wyborze – który nie ma nic wspólnego ze swawolą, łączy się nierozerwalnie z porządkiem i ograniczeniami. Dzieci chcą tego co robią, mają prawo do samodzielnego wyboru przedmiotu pracy, miejsca i czasu jej wykonywania. Rozwijają przy tym umiejętność podejmowania decyzji, planowania i organizacji pracy oraz respektowania wolności innych dzieci i nauczyciela.
  • dobrze przygotowanym otoczeniu – zarówno odpowiedniej aranżacji pomieszczeń, w których dziecko przebywa, jak i osobie nauczyciela; Nauczyciel działa zgodnie z maksymą „Pozwól mi zrobić to samemu”.
    Istotą wychowania jest bowiem doprowadzenie dziecka do samodzielności, niezależności od dorosłych, odpowiedzialności za siebie i świat. W dobie proponowanych „pomysłów na nudę” (telewizja, gry komputerowe) nasyconych silnymi bodźcami, atrakcyjna dla dziecka zaczyna być prostota przygotowanego otoczenia, w jakim ono się znajduje. Drewniane, lekkie meble, ograniczona ilość pomocy, pomoce wykonane z drewna, dywaniki zakreślające własną przestrzeń okazują się być odpowiedzią na ukryte pragnienia dziecka.

Maria Montessori zwracała uwagę na wartość ciszy uważając ją za ważny element naszego życia. W czasach pełnych dynamiki coraz trudniej jest mówić o ciszy, obecnie kojarzy się ona raczej z nudą. Przeżywania ciszy należy się jednak uczyć po to, aby odkrywać ją w sposób świadomy. Mały człowiek wbrew pozorom pragnie ciszy i czerpie z niej pożytek. Pozwala mu ona uporządkować się i wzmacnia go. Dzięki tym ćwiczeniom dzieci stają się odprężone i spokojne.

MATERIAŁY ROZWOJOWE

Pomoce rozwojowe zgromadzone w sali to „klucze do świata”. Powinny znajdować się w zasięgu wzroku dziecka, na otwartych regałach, zawsze na swoim miejscu, przygotowane do pracy i ułożone według określonych działów:

  • do praktycznych ćwiczeń dnia codziennego
  • do kształcenia zmysłów
  • do edukacji językowej
  • do edukacji matematycznej
  • do wychowania kosmicznego (przyroda, geografia)
  • do wychowania plastycznego
  • do wychowania religijnego

Pomoce te pobudzają i wspierają rozwój dziecka dzięki:

  • Zasadzie estetyki – przedmioty muszą przyciągać swym wyglądem uwagę dziecka;
  • Zasadzie jednej trudności – tylko jedno określone zadanie do rozwiązania;
  • Kontroli błędu – dziecko samo może zauważyć błąd, który popełniło;
  • Zasadzie ograniczenia – wszystkie materiały są w jednym egzemplarzu;
  • Zasadzie kontynuacji – cały materiał rozwojowy jest ze sobą logicznie powiązany
    i stanowi integralną całość.

STOWARZYSZENIA, DO KTÓRYCH NALEŻYMY

Polskie Stowarzyszenie Montessori

Polskie Stowarzyszenie Montessori zostało zarejestrowane 20.04.1994r. Jego celem jest:

  • kultywowanie i rozwój pracy pedagogicznej zgodnej z teorią Marii Montessori,
  • pogłębianie wśród członków Stowarzyszenia znajomości koncepcji pedagogicznej M. Montessori,
  • kształcenie i doskonalenie nauczycieli i wychowawców montessoriańskich,
  • upowszechnianie idei Montessori wśród wszystkich zainteresowanych,
  • inicjowanie i wspieranie organizacji szkół i placówek typu Montessori,
  • wspieranie działań innych osób i instytucji zmierzających do celów zgodnych z zadaniami Stowarzyszenia.

www.montessori-centrum.pl

Polski Instytut Montessori

Polski Instytut Montessori powstał w 2008 roku. Jego celem jest kształcenie nauczycieli i asystentów według najlepszych światowych wzorców oraz wspieranie wszystkich, których interesuje metoda Montessori – studentów pedagogiki, rodziców edukacji domowej, specjalistów, terapeutów.

W stałej ofercie Polskiego Instytutu Montessori znajdują się całoroczne kursy:

  • Kurs Edukacji Wczesnoszkolnej (2,5-6 lat),
  • Kurs Edukacji Wczesnoszkolnej (6-9 lat),

oraz:

  • indywidualne konsultacje dla placówek montessoriańskich,
  • dla wszystkich zainteresowanych pedagogiką Montessori jednodniowe warsztaty tematyczne.

www.montessori.info.pl

Montessori Europe

www.montessori-europe.com

NASZE PRZEDSZKOLE

Wspieramy samodzielny rozwój dziecka – młodego człowieka – w przeznaczonym na ten cel czasie i dajemy mu możliwość podźwignięcia się ku większym rzeczom.

         

KONTAKT